Επιτέλους αυτή η πόλη πρέπει να ζήσει και για το μέλλον

ΑΠΟΨΕΙΣ 8.10.2019 | 15:25 Στείλτε το με email Εκτυπώστε το

Επιτέλους αυτή η πόλη πρέπει να ζήσει και για το μέλλον

Γράφει η ΙΩΑΝΝΑ ΚΟΣΜΠΟΥΛΟΥ, δημοτική σύμβουλος Θεσσαλονίκης και πρόεδρος της ΚΕΔΗΘ

Χθες στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης είχαμε μια ακόμη μακριά νύχτα. Σε μια συνεδρίαση αλλιώτικη. Σε μια συνεδρίαση, όπου δεν αποφασίσαμε, ούτε ψηφίσαμε. Σε μια συνεδρίαση, όπου παραβρέθηκαν πολλοί δήμαρχοι, βουλευτές, εκπρόσωποι οργανισμών και φορέων, αλλά και πολίτες. Θέμα η «καυτή πατάτα» των ημερών, ο τρόπος συνέχισης των εργασιών στο μετρό Θεσσαλονίκης.

Ξεκινήσαμε στις έξι το απόγευμα παρουσία ενός μεγάλου πλήθους και εν τω μέσω εντάσεων και οχλαγωγίας. Οι τόνοι ανέβαιναν συνεχώς και από κάποια ώρα και πέρα η συνεδρίαση άρχισε να «φυλλορροεί». Έμεινα εκεί μέχρι τέλους –περασμένα μεσάνυχτα- και αν και ήμουν προετοιμασμένη να τοποθετηθώ, επέλεξα να μην το κάνω για να ακούσω. Για να ακούσω με προσοχή και να σχηματίσω όσο είναι δυνατόν μια άποψη.

Άκουσα με πολλή προσοχή τον Πρόεδρο και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Αττικό Μετρό, οι οποίοι παρέθεσαν πολλά και σημαντικά τεχνικά στοιχεία υπέρ της τελευταίας άποψης που τείνει να υιοθετηθεί, δηλαδή της απόσπασης και επανατοποθέτησης των αρχαιοτήτων. Ο κ. Ταχιάος, αν και από ένα «πολιτικό» πόστο, έκανε μια πραγματικά τεχνοκρατική τοποθέτηση.

Άκουσα με πολλή προσοχή τον Πρόεδρο του ΤΤΕ-ΤΚΜ και περιφερειακό σύμβουλο Πάρι Μπίλλια, που η γνώμη του έχει βαρύνουσα σημασία, γιατί εκπροσωπεί τον τεχνικό κόσμο της πόλης μας και κατ’ επέκταση της Περιφέρειας.

Άκουσα με πολλή προσοχή τους εκπροσώπους των εμπορικών και παραγωγικών φορέων της πόλης, οι οποίοι απηύθυναν μια κραυγή αγωνίας και απελπισίας «Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τελειώστε το. Βάλτε τέλος στην καταστροφή μας».

Άκουσα με πολλή προσοχή την Πρόεδρο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων που τεκμηρίωσε την αναμφισβήτητη ιστορική και πολιτισμική αξία των ευρημάτων και υπερασπίστηκε με πάθος την κατά χώραν (in situ) διατήρηση και ανάδειξη των αρχαιοτήτων, οι οποίες όντως παραπέμπουν σε μια βυζαντινή Πομπηία. Διαφώνησα με τον τρόπο που έκλεισε την τοποθέτησή της λέγοντας «Αν προχωρήσετε στην απόσπαση, θα σας ταράξουμε στις προσφυγές στο ΣτΕ και στις απεργίες». Εγώ έχω πάντα άλλη προσέγγιση. Σκύβω πάνω από τις λύσεις με συναίνεση και δεν υποτιμώ καμία άποψη. Και εν προκειμένω το πρωταρχικό κριτήριο είναι ο χρόνος. Η ταχύτερη δυνατή υλοποίηση του έργου σεβόμενη απόλυτα την πολιτιστική κληρονομιά της πόλης.

Άκουσα με πολλή προσοχή στο κλείσιμο σχεδόν της συνεδρίασης το Δήμαρχο που με αποφασιστικότητα πήρε στους ώμους του ένα μεγάλο βάρος. Ο Δήμαρχος θέλει να τελειώσει το έργο. Με όλα τα ρίσκα και τα πυρά που θα δεχτεί, πρέπει να πάρει –μαζί με όλους εμάς- μια απόφαση που να έχει ως μοναδικό σκοπό το κοινό όφελος. Χωρίς εμπάθειες και πολιτικές σκοπιμότητες. Γιατί τέλος-τέλος κάποιος πρέπει να αποφασίσει.

Μου έλειψαν όμως από όλη τη συζήτηση κι άλλες επιστημονικές τοποθετήσεις. Θα ήθελα να ακούσω την άποψη της πλέον θεσμοθετημένης επιστημονικής κοινότητας της πόλης μας, του ΑΠΘ. Θα ήθελα να ακούσω την άποψη των ανθρώπων από την Πολυτεχνική Σχολή (και ειδικότερα το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών), αλλά και το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ.

Θα ήθελα να ακούσω περισσότερες επιστημονικές και λιγότερες πολιτικές απόψεις. Θα ήθελα να πάψουμε να δίνουμε πολιτική χροιά και χρώμα σε καθετί που αφορά τη βιώσιμη ανάπτυξη της πόλης και την καθημερινότητα των πολιτών.

Και κυρίως θα ήθελα κάποιοι να σταματήσουν να ταλαιπωρούν αυτήν την πόλη θέτοντας μόνιμα ψευτοδιλήμματα περί φωτός και σκότους. Όχι ο κ. Γιάννης Μπουτάρης δεν είναι ο μόνο πεφωτισμένος σ’ αυτήν την πόλη και όλοι οι υπόλοιποι που νοιάζονται για το μέλλον της, αλλά έχουν άλλη άποψη, εκπρόσωποι του σκοταδισμού.

Συμφωνώ ότι τα ευρήματα είναι συγκλονιστικά και είμαι ένας άνθρωπος με ευαισθησία σε θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά επιτέλους αυτή η πόλη πρέπει να ζήσει και για το μέλλον. Πρέπει να ζήσει και για τα παιδιά μας, που τα διώχνει μακριά. Πρέπει να ζήσει και για τον εμπορικό της κόσμο που της δίνει τη ζωντάνια και την ανάπτυξη που χρειάζεται το παρόν. Και γι’ αυτό πρέπει να αποφανθεί για το μείζον αυτό θέμα σύσσωμη η επιστημονική της κοινότητα. Κι εμείς πρέπει να την ακούσουμε και να αποφασίσουμε χωρίς εμμονές μεγαλοϊδεατισμού, κραυγές και μεγαλοστομίες. Πρέπει με αποφασιστικότητα να σκεφτούμε και λίγο πέρα από την εφήμερη πολιτική μας παρουσία. Για την πόλη και το μέλλον της.

 

 

THESSNEWS / NEWSLETTER


Επάνω